Konu Açıklaması :
Haziran-agustos aylari
arasinda çiçekler açan, 1-2 m yüksekliginde, bir yillik,
tek evcikli bir kültür ve
tahil bitkisi. Gövdeleri sert ve diktir. Yapraklari
sapsiz, genis, uzun, üst yüzü tüylü, alt yüzü tüysüz
olup, tabani ile bir kin hâlinde gövdeyi sarar. Erkek
çiçekler gövdenin ucunda salkim seklinde dizilmis
basakçiklarda toplanirlar. Çiçekler kavuz adi verilen
yaprakçiklarla örtülür. Disi çiçekler, gövdenin alt ve
orta kisimlarindaki yapraklarin koltugundan çikan ve
tasiyici yaprakçiklarla örtülü olan, kalinlasmis, çomak
seklinde bir eksen üzerinde toplanmislardir. Meyve, yâni
misir tâneleri, açik veya koyu sari, esmer veya
kirmizimtrak renklerdedir.
Belli başli misir
çesitleri: Sert misir, unlu misir, at disi
misir, patlak misir ve kavuzlu misirdir.
Türkiye’de yetiştigi
yerler: Anadolu, bilhassa Karadeniz bölgesinde
yetisir.
Kullanildigi yerler:
Disi çiçeklerin güneste kurutulmus stilüsleri (misir
püskülü), tâneleri ve tanelerinden elde edilen yag (misir
yagi) kullanilir. Misir tanelerinde % 67 nisasta, % 10
azotlu maddeler ve % 8 yag bulunmaktadir. Misir
tânelerinden elde edilen yag, yemeklik yag olarak veya
kozmetik sanâyiinde hammadde olarak kullanilir. Misir
yagi, doymus yag asidi miktarinin düsük olmasi sebebiyle
damar sertligi olan hastalara yemek yagi olarak tavsiye
edilir. Misir püskülü ise tedâvide kullanilabilmektedir.
Püskülün bilesiminde karbonhidratlar, potasyum, sodyum
ve kalsiyum tuzlari vardir. Idrar söktürücü ve tas
düsürücü olarak kullanilirlar.
Misir karasi:
Misir koçaninda urlar meydana getiren rastik
mantari(Ustilago maydis)nin sporlaridir. Sporlar, siyah
renkli ve kömür tozu görünüsünde olup, misir tâneleri
yerinde meydana gelen urlarin içinde bulunurlar. Kan
dindirici olarak halk arasinda kullanilir. Misir kömürü
veya misir yanigi olarak da bilinir.
|